Funkadelic

Korzenie Funkadelic wywodzą się od słowa Funk, zaś gatunek ten zapoczątkowali Afro-amerykańscy muzycy. W pierw Funk był wolnym spokojnym rytem, lecz wkrótce grupa podporządkowała go własnemu brzmieniu. Mimo to wczesna forma muzyki Funk przetrwała i wielokrotnie można było ją usłyszeć w utworach przewodnich grupy Funkadelic. Kiedy zespół Funkadelic był na scenie panująca muzyka była niezwykle różnorodna, najpierw była wolna, zmysłowa a następnie zachęcała do odprężenia i zabawy. Oparta na luźnych rytmach zachęcała publiczność do szalonego tańca. Po raz pierwszy muzyczny Funk w zespole Funkadelic zapoczątkował Jame Brown a następnie za jego przykładem poszła ogromna grupa osób. Z czasem gatunek ten stał się bardzo popularny i zyskał wielu fanów na całym świecie. Coraz częściej grana muzyka sprawiła, że w latach sześćdziesiątych doszło do rozwoju Funku, jako osobnego gatunku muzycznego. W następnych latach jeszcze częściej dochodziło do nawiązania do afrykańskich rytmów. Pojawiała się w utworach muzyka gospel, oraz blues.

Lata siedemdziesiąte przyniosły dla zespołu Funkadelic bardzo wiele zmian. Przede wszystkim w okresie tym grupa tworzona była przez innych artystów, aniżeli w latach sześćdziesiątych. Na czele grupy stał, bowiem Georg Clintom, który rozwinął nieco inne spojrzenie na Funk. W tym to okresie powstał tak zwany Funk rock, który posiadał w swoim brzmieniu silne wpływy jazzu i psychodelicznego rocka. Popularność zespołu Funkadelic sprawiła, ze powstał nowy termin P – Funk, jaki odnosił się głównie do muzyki George\’a Clintona i utworzył nowy podgatunek muzyczny. Gatunek ten odznaczał się wspaniałą, jakością, zaś jednym z przebojów, jaki powstał w jego obrębie był \”Mothership Connection\”. W okresie lat siedemdziesiątych zespół Funkadelic przeżywał największy rozkwit. Funk zaczął mieszać się z jazzem, a na scenę wkraczała coraz większa swoboda. Funk stawał się także jednym z głównych nurtów na scenie i dominował w muzyce, spychając na bok niemal wszystkie inne gatunki. W 1970 roku przebojem stał się \”Thank You Falletinme Be Mice Elf Agin\”.

Funk jest charakterystyczną muzyką dla grupy, jaką był Funkadelic. W ich brzmieniu był on niezwykle wyraźny, a przez to wytwarzał się pewien charakterystyczny klimat. Dodatkowo grupa Funkadelic swą muzykę akcentowała basami riffy, oraz innymi liniami basu. Niemalże wszyscy członkowie grupy wyrośli ze środowiska Motown, a wśród nich, jako najważniejszych należy wymienić: Jamsa Jamersona, BOOT Collins, oraz Larrego Grahama. Wśród tych postaci można wymienić tu także gitarzystów Edwarda, oraz Portera. Główna technika muzyczna grupy Funkadelic polegała na wydobywaniu niskich dźwięków mocnym uderzeniem kciuka, co było niezwykle charakterystycznym zjawiskiem. Oprócz tego wywoływali oni dźwięki szarpnięciem palca, co sprawiło, że partie basu zyskały bardziej perkusyjną rytmikę. Te dźwięki sprawiły, ze grupa Funkadelic w ten właśnie sposób wyróżniała się od innych zespołów grających Funk i szybko stała się znana na całym świecie. Styl Funkadelic był rytmiczny, radosny, a przez to szybko trafiał do serc publiczności.